جاده ابریشم طی 1700 سال بزرگ ترین شبکه تجارت دنیا بوده، این جاده به هم پیوسته غرب و شرق و شمال آفریقا و جنوب آسیا و غرب اروپا را به هم متصل میکرد. و بر مردم این مناطق تاثیر گذاری زیادی داشت. جاده ابریشم از” توان هوانگ ” چین به “گانسو” می آمد و بعد از گذشتن از آسیای مرکزی به شهرهای مهم ایران، بخارا، سمرقند، سرخس، نیشابور، گرگان و ری میرسید و و از حوالی قم، به شهرهای قزوین، زنجان و اردبیل ادامه داشت و در نهایت در ترکیه ی کنونی خاتمه میافت.

ابریشم مهم ترین کالایی بود که از جاده ابریشم عبور میکرد، ایرانیان مقدار زیادی ابریشم خام چین را وارد ایران میکردند و پس از تولید محصول آن را به کشورهای باختر زمین عرصه میکردند. بعد از گذشت تجربه قرن ها صادرات ابریشم از تمدن چین به تمدن ایران باستان هم اکنون این کالای با ارزش در فرش دستباف ابریشم قم با ظرافت و زیبایی هنر قابل تماشاست. ابریشمی که در طول سالیان سال وارد ایران میشد امروزه با هنر و مهارت و تجربه و ظرافت به فرش های دستبافی تبدیل میشود که ترکیبی از هنر و تاریخ بوده و با زیبایی و جذابیتی که دارد به عنوان کالایی با ارزش و ماندگار و لوکس به بازار چین صادر میشود

فرش علاوه بر اینکه یک زیرانداز و کفپوش است بلکه نشانه و نمادی فرهنگی میباشد که با نگاه به تاریخ آن میتوان از غرب به شرق سفر کرد. تمام پژوهشگران اقرار میکنند که شروع فرش و فرش بافی از آسیا بوده ولی سرزمین بزرگ و متمدن ایران به عنوان مهد اولیه فرش بافی بوده است.

پس از گذشت سال ها حدودا در هزاره دوم قبل از میلاد، انسان ها موفق به کشف ریسیدن نخ و درست کردن طناب شدند که برای صنعت و هنر آن دوران بسیار سودمند و مفید بود و با چنین قدمتی هنر و صنعت فرش بافی ایران وارد عرصه جوامع بشری شد. در بلندای تاریخ هنر فرش بافی ایرانی رشد و پیشرفت بسیاری داشته در شهرها و مناطق مختلف ایران از قبیل ترکمن،قم، کرمان، اصفهان، خراسان، کاشان، نائین، بیرجند و ….داشته است. فرش بافی با کرک و پشم و ابریشم سبک های مختلفی دارد، ولی در طی 100 سال اخیر “قم” به عنوان برگزیده ترین طراح و تولید کننده فرش دستباف ابریشم در کشور ایران و کل جهان مورد بحث قرار گرفته است.

شهر مذهبی و باستانی “قم” در 125 کیلومتری جنوب پایتخت ایران قرار گرفته است. شهر قم در جاده اصلی و بزرگ حمل و نقل ایران قرار دارد از یک طرف واسط میان استان های صنعتی ایران با تهران میباشد، و از طرف دیگر استان ها و شهرهای جنوبی ایران را به شهرها و استان های شمالی مرتبط میسازد. در گذشته نیز شهر قم به خاطر اینکه در مسیر جاده ابریشم قرار داشت از اهمیت ارتباطی بسیاری برخوردار بود.

باستان شناسانی مثل “رومن گیرشمن” بر این اعتقادند که “قم” از نخستین مکان هایی است که برای اولین بار پذیرای تجمع بسیاری از انسان های اولیه بوده و قدمت ظهور تمدن در این شهر به حدود ده هزار سال میرسد. نزدیک مسجد جمکران قم با کند و کاوهایی که در تپه “قلی درویش” انجام شد اثرهایی از کوره های عصر آهن به دست آمده که حدود 3 هزار سال قدمت دارد.